Karty mezzanine, nazywane również kartami podrzędnymi (ang. daughterboards), to moduły rozszerzeń montowane bezpośrednio na płycie głównej serwera lub urządzenia sieciowego. Dodają porty sieciowe, interfejsy do sieci SAN lub funkcje specjalistyczne bez zajmowania standardowego slotu PCIe. Do tej grupy należą m.in. moduły NDC/rNDC, karty w standardzie OCP oraz wymienne moduły LOM. Ich dobór zależy przede wszystkim od modelu serwera, wymaganej przepustowości i architektury sieci. Przygotowaliśmy przewodnik, który pomaga odróżnić poszczególne typy kart i uniknąć problemów z kompatybilnością przy rozbudowie infrastruktury serwerowej.
Karta podrzędna to ogólne określenie płytki drukowanej, która rozszerza funkcje płyty głównej i jest do niej podłączana bezpośrednio. W serwerach termin ten obejmuje karty mezzanine, moduły NDC/rNDC, karty OCP NIC oraz wymienne moduły LOM.
Karta mezzanine to rodzaj karty podrzędnej montowanej równolegle do płyty głównej, na dedykowanym złączu wysokiej gęstości. Nie wymaga standardowego gniazda PCI Express, choć w większości konstrukcji komunikuje się z procesorem za pośrednictwem linii PCIe. Dzięki temu oferuje wydajność typowej karty rozszerzeń, a jednocześnie zajmuje mniej miejsca w obudowie. Karty mezzanine są zwykle przykręcane do płyty głównej lub osadzane w prowadnicach, co zwiększa ich odporność na wibracje.
Rozwiązanie to ma szczególne znaczenie w serwerach rack 1U i 2U, gdzie liczba slotów PCIe jest ograniczona, oraz w serwerach kasetowych (blade), w których karta mezzanine jest podstawowym sposobem rozbudowy o dodatkowe interfejsy.
Najczęstsze zastosowania kart podrzędnych w środowisku firmowym to:
Poza serwerami karty mezzanine stosuje się w systemach przemysłowych i wbudowanych (embedded).
Serwery rack 1U mają zwykle dwa lub trzy sloty PCIe, a w serwerach 2U znaczną część slotów zajmują karty graficzne, kontrolery RAID, adaptery HBA lub dyski NVMe. Jeśli każdy interfejs sieciowy wymaga osobnej karty PCIe, szybko brakuje miejsca na pozostałe komponenty. Karta mezzanine przejmuje funkcje sieciowe i pozostawia sloty PCIe wolne.
Najważniejsze korzyści:
Producenci serwerów zwykle uwzględniają moduły mezzanine lub OCP w konfiguratorach jako podstawowe rozwiązanie sieciowe. Warto jednak pamiętać, że o wydajności karty decyduje przede wszystkim zastosowany kontroler sieciowy, a nie format – karta mezzanine i karta PCIe z tym samym układem oferują porównywalną przepustowość i opóźnienia.
Nazewnictwo kart podrzędnych wynika z platform sprzętowych i generacji serwerów. Kolejne generacje mogą wprowadzać inny format złącza, dlatego kompatybilność zawsze należy weryfikować w dokumentacji producenta.
To najliczniejsza grupa kart podrzędnych. Karty Ethernet oferują przepustowość od 1 GbE do 400 GbE, ze złączami RJ-45, SFP+, SFP28 lub QSFP. Karty Fibre Channel (FC HBA) łączą serwer z siecią SAN w natywnym protokole FC (16, 32 i 64 Gb), a adaptery konwergentne (CNA) przesyłają ruch LAN i storage przez jedną sieć Ethernet, z wykorzystaniem FCoE lub iSCSI. Wiele modeli obsługuje RDMA (RoCE v2, iWARP), które odciąża procesor i zmniejsza opóźnienia.
Formaty własne producentów nie są wzajemnie wymienne, a nawet przy kartach OCP producenci serwerów często dopuszczają wyłącznie certyfikowane moduły.
Do kart podrzędnych należą również moduły synchronizacji obrazu (ang. sync boards), łączące kilka profesjonalnych kart graficznych. Zapewniają synchronizację wyświetlania klatek między wieloma GPU i systemami (frame lock) oraz dopasowanie do zewnętrznego sygnału taktującego (genlock). Stosuje się je w ścianach wideo, systemach digital signage, symulatorach, instalacjach VR i klastrach renderujących.
Moduł nie służy do transmisji danych sieciowych – liczą się liczba obsługiwanych kart GPU, typ złączy synchronizacji i zgodność z generacją kart graficznych. Przed zakupem należy sprawdzić:
Wybór karty powinien wynikać z przeznaczenia serwera lub stacji roboczej, istniejącej infrastruktury i planów rozwoju. Przygotowaliśmy najważniejsze kryteria dla obu głównych grup kart.
Karta podrzędna (ang. daughterboard) to dodatkowa płytka drukowana montowana bezpośrednio na płycie głównej serwera lub urządzenia sieciowego. Rozszerza funkcje systemu o porty sieciowe, interfejsy do macierzy dyskowych lub funkcje specjalistyczne. W serwerach termin ten obejmuje karty mezzanine, moduły NDC/rNDC, karty OCP NIC i wymienne moduły LOM.
Karta PCIe jest montowana w standardowym slocie PCI Express – bezpośrednio na płycie głównej lub w riserze – a karta mezzanine w dedykowanym gnieździe, równolegle do płyty głównej. Obie komunikują się z procesorem przez linie PCIe i przy tym samym kontrolerze oferują porównywalną wydajność. Karta mezzanine nie zajmuje slotu PCIe i jest projektowana pod określone platformy serwerowe, natomiast karta PCIe jest bardziej uniwersalna. Wybór zależy od liczby dostępnych slotów, planowanego wyposażenia (GPU, kontrolery RAID, dyski NVMe) i wymaganych interfejsów.
Karty mezzanine, NDC, OCP i wymienne moduły LOM nie zajmują standardowego slotu PCIe, ponieważ korzystają z dedykowanego złącza na płycie głównej. Pozwala to zachować sloty PCIe dla kontrolerów RAID, kart FC czy kart graficznych. W niektórych serwerach gniazdo mezzanine współdzieli linie PCIe z wybranym slotem, dlatego przed zakupem warto sprawdzić dokumentację platformy.
NDC (Network Daughter Card) to sieciowa karta podrzędna montowana w dedykowanym gnieździe na płycie głównej, stosowana w serwerach firmy Dell. rNDC to jej wariant do serwerów rack, a bNDC – do serwerów kasetowych. OCP 3.0 (Open Compute Project NIC 3.0) to otwarty standard modułów sieciowych z interfejsem do PCIe x16, dostępny w formatach SFF i LFF, który w nowszych generacjach serwerów zastępuje formaty własne producentów.
Weryfikacja kompatybilności obejmuje cztery kroki:
W razie wątpliwości warto skonsultować dobór karty z działem technicznym Senetic.
Większość producentów dopuszcza wymianę kart mezzanine oraz modułów NDC, OCP i LOM przez użytkownika, jeśli montowany jest komponent zgodny z modelem serwera, a prace wykonuje się według instrukcji serwisowej – przy wyłączonym zasilaniu i z zachowaniem zasad ochrony przed wyładowaniami elektrostatycznymi (ESD). Warunki różnią się w zależności od producenta i rodzaju umowy serwisowej, dlatego przed wymianą warto je sprawdzić lub skonsultować się z działem technicznym Senetic.
Moduł synchronizacji obrazu łączy kilka profesjonalnych kart graficznych i zapewnia, że wszystkie wyświetlacze pokazują kolejne klatki w tym samym momencie. Obsługuje synchronizację między GPU i systemami (frame lock) oraz z zewnętrznym sygnałem taktującym (genlock). Stosuje się go w ścianach wideo, symulatorach, instalacjach VR i systemach wieloprojektorowych, gdzie brak synchronizacji powoduje widoczne przesunięcia obrazu na łączeniach ekranów.
Naciskając „Zapisz się” wyrażasz zgodę na otrzymywanie informacji marketingowych na podany adres e-mail. Administratorem Twoich danych osobowych będzie Senetic SA z siedzibą w ul. Przewozowa 32, 44-100 Gliwice, Polska. Masz prawo żądania dostępu do danych osobowych oraz do ich sprostowania, usunięcia, lub ograniczenia przetwarzania, a także wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania. Szczegółowe informacje o przetwarzaniu danych osobowych znajdują się w polityce prywatności.